Zamanım,geçen ömrüm,sevdiklerim,sevildiklerim,ağlayıp güldürenler...Bir kum tanesi kadar seyrek ve durmaksızın ... Elimi her attığımda cama çarpar ümitsizliğim... Durduramadan binlercesi akar saatin diğer yarısına... Öylece bakakalmaktır pişmanlık,düzenli ve durmadan... Engelsiz,çaresiz... Hep beklemektir bitsin diye...
Bitsin de yeniden başlatayım şu zamanı... Geçen her dakikandan habersiz...Kimisi parlak kimisi belirsiz,biraz da benli...
05 Temmuz 2011 tarihinde yazıldı.