İnsan sevgisini, nefretini, duygularını, kızgınlıklarını, bağrışlarını, gülmekten yaşaran gözlerini,gülmekten ağrıyan karnını, gözleri uzaklara daldığın da öylece bırakıp gidiyor... O duygulara dair her şeyini yitirmekten çaresiz kalmış,umutsuzca umut arıyor ...Dünyaya ait hiç bir şeyi mi duymaz? duymuyor...Her dalışında eski bir hatırasını mı anar... Yoksa sahip olduğunu sandığın bir anlık mutluluklara mı ödetir...
10 Eylül 2011 tarihinde yazıldı.