İnanın şu blog’a yazı yazmayı o kadar istedim ki bayram öncesi ve bayram hakkında bir şeyle ama nasip olmadı. Yoğunluk, kaprisli müşteriler, arasına birde nezle sıkışınca elim kolum bağlı kalakaldım diyebilirim. Beni hasta döşeğimde :) yalnız bırakmayan her ahali ferdine de sonsuz teşekkürlerimi ileteyim buradan..Dün gece aslında şöyle bir niyetlendim, yazayım az diye ancak maksat sabah kısmetmiş … Gerçi o da hoş olmadı aklımdaki güzel şeyler bir  anda öfkenin saçtığı kıvılcımlar misali düşüverdi klavye uçlarımdan. Gecenin mihenki bana afferim sana derken ( Siyaset meydanı’nda Erman Toroğlu’nun üniversiteli kıza söylediklerinden sonra ) sabahleyin tüm büyü, gene bu Mutlu Tönbekici’nin minaresel duruma yaklaşımı ile bozuldu, linç oldu, kâbusa döndü, üzdü, çıldırttı, sinirlendirdi, nefes almamı zorlaştırdı.

Yahu ne aciz insanlarız ki tarihini , eskisini , atasını tanımayan bir millet yetişiyor 15′inden 45′ine.. Zaten zamanında İsmet İnönü’nün dediği gibi, ” Ben düşünen değil, yaşayan bir gençlik istiyorum ” lafını tezini son derece ”Mahluklaşmış ” yapımızla doğruluyor, parselliyoruz. Aferim bizim gibi genç olacak ” zavallı ” kesime.

İnanın yazının devamı bu ve bunların tamamlamalarıyla geçecek ve sizde sadece benim paronaya satırlarımı, stres dolu cümlelerimi okuyacaksınız. İyisi mi siz bunların yerine beni benden alan o satırları okuyun..

http://www.ensonhaber.com/gundem/242996/ben-isvicrenin-kadinlarini-bilirim-zaten…html

MUTLU TÖNBEKİCİ’NİN MİNARE AÇILIMI